#28günyoga – ilaçlı günler

Cumartesi sabahı pratiğimi yaparken bir şeylerin yanlış gittiğini farkettim. Her zamankinden fazla, çok fazla terliyordum. Nefesimi ayarlayamıyordum. Camı açsam, bana yardımcı olurdu hava dedim ama hiçbir işe yaramadı. Hatta sanırım tuz biber ekti. Zihnim hemen konuşmaya başladı: hasta oluyorsun, kesin hasta oluyorsun bak bu kadar terlemek normal değil, bak nefes nefese kaldın, zaten dün bütün gece bacakların ağrıdı, kesin klima çarptı sana ezgi kesin… ya geçen seneki gibi zatüre oluyorsan? peki hasta olursan yarın nasıl derse gideceksin, söz verdin insanlara. e peki dreamyoga ne olacak? zaten ne plan yapsan hepsi bozuluyor…

Moralim bozuldu, pratiğimi kısa kesip 5 dakika da meditasyon yapıp ayağa kalktım. Kendimi duşa attım ama çıktığımda bile terlemem devam ediyordu. Ateşimi ölçtüm: 37.7 Eyvah. İlaç alıp koltuğa attım kendimi, biraz dinlensem geçecek sandım, lakin ateşim düşmedi. Gruba yazıp gelemeyeceğimi söyledim. Ateşin haricinde, gönüllü bir iş yapan grubu yarı yolda bırakmanın da üzüntüsü vardı üzerimde. Neyse ki birkaç saat içinde benim yerime ders verecek bir eğitmen bulundu, içim az da olsa rahatladı.

Gece ateşim düşmedi. Sabah uyandığımda Zeynel hastaneye gidelim diye tutturdu. Hayır diyordum, insan 1 gece ateşi çıktı diye acile gitmez, anneme gitsem o bana baksa kesin düşer ateşim. Olmaz dedi, zorla hastaneye götürdü beni.

Geçen seneki sahne gözümde. Yine bir pazar günü deske yaklaşıp “Ateşim var, muayene olmak istiyorum.” demiştim. Sonrası serumlar, tahliller, bayılıp kalmalar ve hastaneye yatış.

Yine deske yaklaşıp “Ateşim var, muayene olmak istiyorum.” dedim bu sefer aynı şeylerin olmamasını umarak. Neyse ki ciğer sesim normaldi ve bu sefer sadece bademcik iltihabıyla “atlatıyordum”. Hemşirenin benim için hazırladığı ilaç ve vitamin kokteyli serum alırken içim geçmiş. Uyandığımda reçetemi alıp annemlere gittik.

Birkaç gündür orada ilaçlarımı alıp anneme şımarıyordum 🙂 Annemin güzel yemeklerini, yıkayıp önüme getirdiği meyveleri yiyip kedimin kafasını okşayarak Dreamyoga için enerji toplamaya çalışıyordum. İçimden kitap okumak bile gelmedi, sadece yattım dinlendim.

Bugün eve gelip valiz hazırladım ve bu yazıyı yazıyorum. İlaçlarım hala devam ediyor. Yani demem odur ki, cumartesinden beri yoga pratiği yok hayatımda. #28günyoga için kaç gün yoga yaptım, saymak istemiyorum 😦 Neyse ki önümüzde (gidip dönmeden inanmayacağım gerçekten) dreamyoga var da, yogayı seven ve hayatına dahil etmiş insanlarla birlikte 4 gün geçireceğim. Mavi ojelerimi sürdüm, ilaç torbamı valizime koydum, check-inimi yaptım, ne olacaksa bekliyorum.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s